De weg naar integratie.Levensfasen als uitnodiging tot integratie - Hanneke van Riet

Als ik terugkijk op mijn leven tot nu toe, zie ik geen rustige rechte lijn. Soms leek het wel een achtbaan, soms met een enorme vaart en soms bijna stilstaand. Elke levensfase bracht nieuwe lessen, uitdagingen en inzichten. Sommige periodes waren licht en inspirerend, andere confronterend en pijnlijk. Toch hebben juist die moeilijke momenten mij geholpen dichter bij mezelf te komen. En de rol van professionele begeleiders zijn bepalend geweest voor mijn ontwikkeling.

Als kind was ik een bescheiden, volgzaam, ijverig en zorgzaam meisje. Ik leerde mezelf al jong, net als zoveel mensen, aan te passen aan mijn omgeving. Ik was alert, zag en voelde veel. Ik wist me feilloos af te stemmen op wat er van me verwacht werd en deed hard mijn best om daaraan te voldoen.

Lange tijd werkte dit goed. Maar naarmate ik ouder werd, merkte ik ook de keerzijde. Ik vond het moeilijk om mijn eigen mening te geven en mezelf echt te laten zien zoals ik was, in plaats van zoals ik dacht dat anderen mij wilden zien.

Jongvolwassene

Toen ik begin twintig was, dienden zich de eerste ‘grenservaringen’ van een nieuwe levensfase aan. Zo liep ik als student vast in een stage waarin me door een stagebegeleider werd opgelegd hoe je als coach/begeleider diende te functioneren. Dat keurslijf was niet het mijne. Ik voelde aan alles dat mijn oude patroon van aanpassen niet langer werkte. Ik startte op een andere plek, maar het niet slagen was ook pijnlijk.

Niet lang daarna eindigde ging mijn eerste serieuze liefdesrelatie over. Ook daarin had ik mezelf zo aangepast dat ik mezelf volledig was kwijtgeraakt. Er brak een periode aan van zoeken, van willen begrijpen. Ik zocht naar antwoorden op vragen die niet met verstand alleen opgelost konden worden.

Tijdens die zoektocht ontdekte ik verschillende vormen van persoonlijke ontwikkeling, bewustzijnswerk en innerlijk onderzoek. Dit bracht waardevolle inzichten, maar ik merkte ook dat inzicht alleen niet genoeg is. Een diepgaande ervaring kan een deur openen, maar daarna begint het echte werk: de integratie in je leven.

Integratie betekent voor mij het proces waarin inzichten niet alleen begrepen worden, maar ook een plek krijgen in het dagelijks leven. Het betekent oude patronen herkennen wanneer ze opkomen. Het betekent verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen groei. Het betekent steeds opnieuw thuiskomen bij mezelf.

Moederschap

Dat proces kreeg een nieuwe dimensie toen ik moeder werd van mijn dochters. De eerste jaren van hun leven waren intens: weinig slaap, werken als studie- en beroepskeuzebegeleider op een hogeschool, een partner met een eigen bedrijf, en dan ook nog twee jonge kinderen opvoeden en begeleiden. Veel ballen die in de lucht gehouden moesten worden.

Ik zocht overal naar manieren om weer rust te vinden in ons gezin. Die oplossing zocht ik vooral buiten mezelf. Totdat ik na een aantal jaren vastliep en me ziek moest melden van werk. Ook nu bleek de weg naar binnen de weg naar verandering.

Ik leerde beter voor mezelf zorgen, voelen wat ik nodig had en daar stap voor stap ruimte voor maken. Niet door alles radicaal anders te doen, maar door steeds iets meer trouw te worden aan mezelf.

Kiezen voor ondernemerschap

Opnieuw sta ik nu aan het begin van een nieuwe levensfase. Na de zomer gaan mijn dochters allebei naar de middelbare school. De periode waarin ze mij dagelijks nodig hadden, maakt langzaam plaats voor een fase waarin ze steeds zelfstandiger worden. Tegelijk is het inmiddels twee jaar geleden dat ik afscheid nam van mijn baan in loondienst en volledig koos voor het ondernemerschap.

Die twee ontwikkelingen vallen voor mij mooi samen. Nu er thuis meer ruimte ontstaat, ontstaat er ook ruimte om mijn onderneming verder vorm te geven. Meer dan ooit kan ik bewust kiezen voor een manier van leven en werken die echt bij mij past.

Ook dat is een integratieproces. Niet langer werken binnen de veiligheid van een organisatie, maar mezelf zichtbaar maken en vertrouwen op mijn eigen visie en intuïtie. Het is spannend, onzeker, leerzaam en bevrijdend tegelijk.

Boven de 50: de Tweede Helft

Nee... daar ben ik zelf nog niet. Maar onlangs begeleidde ik een echtpaar dat zich voorbereidde op hun pensioen. Nog vol levensenergie wilden ze graag een zinvolle invulling geven aan die nieuwe periode in hun leven. Persoonlijk en in de relatie. Ze stonden stil bij vragen als: ‘Wie ben ik als werk niet langer mijn dagen vult? Wat geeft betekenis aan deze nieuwe fase?’. Hun vragen raakten me. Wat bijzonder dat zij hier zo bewust bij stil wilden staan.

Deze vragen gelden eigenlijk voor iedere levensfase. Niet alleen aan het einde van een loopbaan, maar telkens wanneer het leven verandert en ons uitnodigt opnieuw te ontdekken wie we zijn.

Wanneer kinderen steeds zelfstandiger worden, werk een andere betekenis krijgt of er meer ruimte ontstaat om stil te staan bij wat werkelijk belangrijk is, krijgen deze vragen ruimte. Ik zie vaak dat er een verlangen ontstaat om bewuster vorm te geven aan de jaren die voor ons liggen.

Thuiskomen bij jezelf

Door de jaren heen heb ik ervaren hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor dit soort overgangsmomenten. Niet alleen tijdens een bijzondere ervaring, maar juist daarna.

Misschien is dat ook waarom ik waarde hecht aan integratie. Een bijzondere ervaring kan veel in beweging zetten, maar de echte verandering ontstaat in de weken, maanden of soms jaren daarna. Als de aandacht erop blijft. Vanuit jezelf of met begeleiding van een professional.

In een integratieretraite bij FIT body & mind beginnen we dan ook met een voorbereidend gesprek, zodat helder wordt wat er leeft en wat aandacht vraagt. Tijdens de retraite is ruimte voor verstilling, inzicht en de ervaring van thuiskomen bij jezelf. Daarna volgt de fase waarin deze ervaring een plek krijgt in het dagelijks leven. Voor wie daar behoefte aan heeft, is er optioneel coaching. Omdat juist in het gewone leven de integratie aandacht nodig heeft en vorm krijgt.

Mijn verhaal is natuurlijk uniek, maar de onderliggende reis herken ik bij veel mensen: het verlangen naar meer authenticiteit, meer verbinding en meer innerlijke rust. Daarom nodig ik je uit om je eigen verhaal te onderzoeken, ervaringen te integreren en bewust vorm te geven aan de volgende fase van je leven.

Niet om iemand anders te worden, maar om steeds meer thuis te komen bij jezelf.

Liefs,

Hanneke